Terkedilmiş köyleri çok önceleri bir web sitesinde okumuştum ve İzmir Fotoğraf Kulübününde böyle bir gezi yapacağını öğrenince -Serkan sayesinde- bu fırsat kaçmaz dedim. Kaydımı yaptırdım ve gezinin olacağı günü ipne çekmeye başladım :)O gün geldiğinde yeni insanlarla tanışacak olmam ve uzun zamandır gitmek istediğim Karaburun yarımadasını görecek olmam bende büyük bir heyecan yarattı açıkçası. Kıyı şeridin de bulunan Karaburun, Mordoğan ve adını bilmediğim onlarca küçük köy ve kasaba bizleri bekliyordu. Tabii bir de terkedilmiş köylerimiz...
Birçok terkedilme nedeni olan bu köyler Çeşme ve Karaburun çevresinde onlarca var.
Geziye ilk defa katıldığım İzmir Fotoğraf Kulübüyle katıldım. Kalabalık bir grupla yola çıktık. Benim bulunduğum araçtaki arkadaşlarım gerçekten çok eğlenceliydi ve yolda hiç sıkılmadan bol bol gülerek gittik :)
Son Güncelleme ( Perşembe, 11 Mart 2010 17:42 )
Uzun zaman sonra, yeni bir gezi ile sezonu açmış bulunuyoruz :) her zaman olduğu gibi konak meydanında toplanmak için sanal dünyadan sözleştik. üzülerek yazıyorum konak meydanına en yakın kişi olarak otobüse en son binen kişi olma ünvanını akgün'den ben almış bulunmaktayım:( her zaman ki heyecan ve aramıza yeni katılan arkadaşların verdiği enerji ile biz bir anda Tire sınırlarına dayandık Sonmex turizm hizmetlerinden Önce zabıta amiri bizi karşıladı, açıkcası yağan yağmur morelimizi biraz bozdu etrafda ki eski binaların içine dağıldık fakat işler umduğumuz gibi gitmedi madem mutsuzluk kaçınılmaz tadını çıkaralım dedik :) hemen pozitif davranarak negatif havayı kandırdık ve güneş yüzünü gösterdi bize bu çözüm her zaman işe yarar unutmamak lazım amaç kaliteli zaman geçirmek. dostlar, arkadaşlar, aşıklar ,abiler ablalar, neşe içinde sokaklara daldık kimi arkadaşlar yoruldu kimisinde enerji fazlalığı vardı... 
İlk gezi kararı alınırken doğrusu defalarca gittiğim bir mekan olduğu için gitmek istemedim...
Bütün kalbimi fotoğrafla doldurmuştum; hatta gece uykuya teslim olmadan önce ertesi günkü gezide güzel anları kaçırmaması için gözlerime, deklanşöre makinemi titretmeden basması için parmaklarıma ve güzel fotoğraflar düşünebilmek için zihnime güç versin diye, Tanrıya dua etmeyi ihmal etmemiştim. Bu tür zamanlarda sabah olmak bilmez bir türlü. Ertesi günün heyecanı, daha geceden başlar. Bu gece de öyle bir yaz gecesiydi. “Bir yaz gecesi rüyası” gibi güzeldi her şey. 
